پیوسته غم از کرده ی ادم دارم تاریخ پر از منطق در هم دارم «یک عمر درون خویش تکرارشدم» شایدکه فقط سیب تو را کم دارم ........... هرلحظه دلم بادل تو هم درد است «دلگیر تر از زمانه ی نامرد است» ای مرگ فقط حس تو را کم دارم از بس که اجاق روزگارم سرد است ....... ﺑﺎ ﺭﻓﺘﻦ ﺗﻮ ﮐﻮﭼﻪ ﯼ ﻣﺎ ﺧﻠﻮﺕ ﺷﺪ ﺑﺎﺯﻧﺪﻩ ﯼ ﻋﺸﻖ ﻭﻋﺎﺷﻘﯽ، ﺷﻬﻮﺕ ﺷﺪ ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻪ ﻧﻤﯿﮑﻨﯽ ﻭﻟﯽ ﺑﺎﻧﻮ ﺟﺎﻥ ﺭﻓﺘﯽ ﻭﻏﻤﺖ ﺑﻪ ﮐﻮﭼﻪ ﻣﺎﻥ ﺩﻋﻮﺕ ﺷﺪ ............ ﺩﺭ ﺟﻨﮓ ﻓﻘﻂ ﭘﺎﺗﮏ ﻧﺎﺟﻮﺭ ﺧﻮﺵ ﺍﺳﺖ ﺑﺮﺩﺍﺭ ﻓﻘﻂ ﺟﻤﻠﻪ ﯼ ﻣﻨﺼﻮﺭ ﺧﻮﺵ ﺍﺳﺖ ﺑﺎﻗﯽ ﻫﻤﻪ ﺣﺮﻑ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﺭﻓﯿﻖ ‏« ﺍﻭﺍﺯ ﺩﻫﻞ ﺷﻨﯿﺪﻥ ﺍﺯ ﺩﻭﺭ ﺧﻮﺵ ﺍﺳﺖ‏» ........ ﺍﻣﺸﺐ ﺩﻝ ﻣﻦ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﮔﺮﯾﺎﻥ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﺎﻭﺳﻮﺳﻪ ﺍﺕ ﺯﺍﺭ ﻭﭘﺮﯾﺸﺎﻥ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻣﺸﺮﻭﻃﻪ ﯼ ﺍﻧﻘﻼﺏ ﭼﺸﻤﺖ ﺭﺍﺧﻮﺍﻧﺪ ﺑﯿﺠﺎ ﻧﮑﻨﻢ ﻋﺎﺯﻡ ﺗﻬﺮﺍﻥ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ........ مصرع رباعی اول از جلیل صفربیگی مصرع رباعی دوم از علی اصغرکیانی