bg
شکستی سرم را...
شاعر :‌ فرشته محمدی
تاریخ انتشار :‌ 1392/07/11
تعداد نمایش :‌ 496

خط به خط می نویسم، نامه ی آخرم را

تا که شاید بخوانی، صفحه ی دیگرم را

 

دوستت داشتم که، سر سپردم به عشقت

آخ... یک سنگ بودی، که شکستی سرم را

 

مثل گنجشک ها در شوق پرواز بودم

دست بی رحمت اما، چید بال و پرم را

 

زیر بارانم و چتر بر نمی دارم از ترس

ترس اینکه ببینی چشم های ترم را

 

خسته ام بس که از عشق بس که از تو نوشتم

پاره کردم دوباره کاغذ دفترم را...

تعداد تشویق کننده ها : 0
افرادی که تشویق کرده اند

ثبت نظر

نام شما
ایمیل شما
نظر شما
عبارت امنیتی
لطفا عبارت داخل تصویر را وارد کنید


نظرات کاربران
user
درود بر شما روانی کلامتان قابل اصلاح است
پاسخ
0
user
در پاسخ به دادا
سلام ای کاش واضح تر می فرمودید تا در صورت لزوم اصلاحش کنم  
پاسخ
0
user

سلام ودرود بر شما بانوی گرامی؛

سروده ی بسیار زیبایی است. احسنت.

 وزن دوری مورد نظر شما در همه جا رعایت گردیده است به غیر از ابتدای مصرع  چهارم که به جای یک (هجای کشیده) و یا (یک هجای بلند + یک هجای کوتاه) از یک هجای بلند استفاده کرده اید. لذا یک هجای کوتاه کم خواهید داشت.

پیشنهاد:

گرچه چون سنگ بودی، ...

(گرچه، لیک، وای، ...) یک سنگ بودی ...

 

پاسخ
0
user
در پاسخ به رضا کریمی
سلام جناب کریمی ممنون از نکته ای که متذکر شدید اما "آخ" به عنوان هجای کشیده محسوب میشه نه هجای بلند! چون مصوت بلند "آ" به عنوان هجای بلند و صامت "خ" به عنوان هجای کوتاه هست...اینطور نیست؟! باز هم ممنونم ازتون
پاسخ
0
user
در پاسخ به فرشته محمدی

سلام ودرود بر شما بانوی گرامی؛

نظر استاد حاکی صائب است و مورد قبول همه ما.

من گاهی فراموش می کنم و نظرات خاص خود را می آورم. در آواشناسی قاعده ای که در خصوص "واکه های کشیده "ای که قبل از حرف "ن" می اید و به یک "واکه کشیده کوتاه" تبدیل می شود وجود دارد، قابل تسری است و من این قاعده را برای برخی از حروف دیگر نیز می پسندم به خصوص اگر یک "همخوان" خیشومی و یا انسدادی و یا سایشی بی واک (مثل خ) باشد، زیرا موجب می گردد عبارت روان تر خوانده شود (البته به شرط آن که حرف متحرکی نباشد که در آن صورت خود هجای کشیده به دو هجا شکسته شده است). در عروض گاهی چنین وضعیت هایی وجود دارد وگرنه یک "هجای کشیده" در واقع با ترکیب "یک هجای بلند و یک هجای کوتاه" متفاوت است. شبیه همین مورد هنگامی که یک حرف قبل از "ی" واقع شود و "ی" مفتوح باشد یا پس از آن مصوت بلند "ا" قرار گرفته باشد مشاهده می شود مثل "خیابان" که در عروض مصوت قبل از "ی"  کوتاه  در نظر گرفته می شود (مطابق تلفظ قدیمی) در حالیکه چنین تلفظی دیگر وجود ندارد و در آوانگاری اینگونه نخواهد بود و یک هجای بلند به جای آن وجود دارد.

به هر حال در میدان عروض ما تسلیم قواعد آن هستیم و می پذیریم که سروده شما نقصی نداشت.

پاسخ
0
user
در پاسخ به رضا کریمی
سلام سپاس از لطفتون درس پس میدیم استاد:-)
پاسخ
0
user
درود بر شما زیباست
پاسخ
0
user
در پاسخ به علی بیانی
سلام سپاس از لطفتون
پاسخ
0
user

خانم محمدی عریر....چون هیچ بیوگرافی - حتی خیلی کوتاه - از خودتان ننوشتید نمی خواستم نظری بنویسم - و در بعدی نخواهم نوشت.

غزل شما زیبا و بی نقص بود.وزنش همانطور که جناب کریمی اشاره داشتند یک وزن دوری است با وزن:

فاعلن فاعلن فع/ فاعلن فاعلن فع  وبا

فاعلن فاعلاتن / فاعلن فاعلاتن

که روانی بی نقصی دارد و شما هم استادانه رعایت کردید دست مریزاد. با توجه به اشاره ای که در مورد هجای کشیده داشتید معلوم کردید که وزن را خوب می شناسید.منتظر کارهای دیگر شما هستم

پاسخ
0
user
سلام جناب حاکی چون من اوایل برپایی سایت عضو شدم زیاد در قید و بند پروفایل نبودم... در هر حال معذرت برام یه نکته جالب بود که چه جالب شما ارکان رو تبدیل کردید... در حالی که وزنی و ارکانی که من در نظرم بود: " فاعلاتن فعولن " بود... ممنون از لطفتون
پاسخ
0
user
درود دوست عزیز
پاسخ
0
user
در پاسخ به مریم شیخی
سلام و سپاس
پاسخ
0
user
سپاس خانم محمدی گرامی از جناب استاد حاکی و جناب استاد کریمی هم تشکر می کنم  
پاسخ
0
user
در پاسخ به آرزو حاجی خانی
سلام در پناه حق
پاسخ
0