سرکار خانم صادقی گرامی - به سایت غزلسرا خوش آمدید. کار پسندیده ای کردید که سروده های مادر گرامی خودتان را با دوستان به اشتراک می گذارید . هم ایشان به جامعه ادبیات معرفی می شوند و هم - چنانجه نواقصی د راین سروده ها وجود داشته باشد دوستان پیشنهاداتی برای رفع آن ها عرضه خواهند کرد.البته ناگفته نگذارم که باید در مقابل نقد های صحیح ، مقاوم باشند و اگر «مستدل »بود بپذیرید. من این دو سروده ای را که از ایشان وارد سایت کردید با دقت خواندم. خواستم ابراز نظر را به دوستان واگذار کنم اما چو ن تاخیر شد خودم جند نکته را نشان می دهم. اول از همه باید دانسته باشید که شعر خوب و سالم سرودن ارتباطی به میزان تحصیلات نداردوداشتیم و داریم شاعران زبر دستی که تحصیلات مدرسه ای ندارند و یا جندان درس نخوانده اند اما استاد فن می باشند.از قدیم گفته اند: شاعری طبع روان می خواهد / نه معانی نه بیان می خواهد البته داشتم اطلاعات ادبی و مطالعات باعت غنی شدن شعر خواهد شد. چنان که در بیت اول همین شعر مشورت ، صنعت شعری «تجنیس مرکب»در قافیه به کار گرفته شد و بسیا ر زیبا بود. اما مطالعه اشعار شاعران باعث خواهد شد که در به کار بردن اوزان شعر مهارت به دست آید و شعر با روانی و بدون اشکال وزنی سروده شود.در این سروده خانم رجبی ، چند مورد از وزن اشتباه است که آن را از روانی خارج می کند.به این ترتیب: در مصراع 2 - دوستان ؛ س خارج از تلفظ است. در مصراع 8 -چ از هیچ نگو در مصراع 9 - ب از خوب در مصراع 10- گ از بزرگواری این ها خارج از وزن شعر هستند و موقع خواندن به تلفظ نمی آیند. شعر قاصد پیری هم چنین مشکلاتی دارد که احتمالا دوستان یاد آور خواهند شد.

سلام جالب بود موفق باشید .