چه خوش باشد بهاران دامن باغ و چمن با هم سپاری دل به گفتارم ، مرا خالی کنی از غم به زیر ســـــایه ی بید و کنـــــار لاله و سنــــــبل ببخشی بر لبان من دوتا سمبوسه ی بی سم.