بزرگ

بزرگتر،

کوچک

کوچکتر .

بر سنگفرش ها و دیواره ها

پوزه می سایم

که از حفره ای زمستانی

به مداوای کِرم خوردگی 

سر برآورده ام .

لاشخورها

به فراخورِ تقویم

در قاب های  «هرجایی»

لبخند می زنند

و داروخانه ها

جُز  تأسف

              نمی پیچند .

                                                     تو را می خواهم، تو را می خواهم

                                                    من از پیشخوان ها و  دیواره ها بیزارم .

چه فرق؟

به راستی

چه فرق

              که کودکِ ما بر کدام زمین بنشیند ؟

وقتی گوساله ها

شبدر را

با ملخ ها و پروانه می آمیزند .

                                                   تو را می خواهم، تو را می خواهم

                                                   من از لاشخورها و گوساله ها بیزارم .

***

شب قصیده می خواند

در گُذارِ دزدانه ی داس ها،

و تو

به لبخند

               مَرا 

که شمعکی افروزم

تا کور چشمیِ روز .

                                                  تو را می خواهم، تو را می خواهم

                                                  من از گداییِ آفتاب بیزارم .

و صبح

سُرورِ پنجره است

که گنجشکِ مُختصر

از وعده های تو

پیمانه می بَرَد . 

                                                 تو را می خواهم، تو را می خواهم

                                                 من از پیشوندها و پسوندها بیزارم .

-----------------------------------------

اردیبهشت95