در زمانی که تکه تکه می شود تصویرم
با طوفان جداییها...
از بی مرزی سایه ی پلکهایم گریخته ای
ومن مستطیلی را
در تدفین شعرهایم می بینم
که دوراز خیانت چند بعدی انسانها
خود راتشییع می کند.