دل بست
به نامِ بی واژه ی تو
یاعلی!
باهرتلفظِ
هجای تو
باهرنوشت.
باهر سکوت زنده در
فریاد بی حضور.
انگار
"یاعلی گفتیم و عشق آغاز شد"،
دیگربهانه نیست
دیگرتمام دل
افتاده در
بودو نبودتو
دیگرحضورواژه ها
چون مرگ
مرده است.
من بی "علی"
احساس می کنم تورا
بی عین و
لام و
یاء
بی عشق،
بی لمس و
یاد.
گفتند درک تو
به حرف و حدیث نیست
پس چیست،
واژه واژه
آیه شدن؟
وقف،
درسوره های دل بستن و
مردن و
سرودن و
التماس و
درد...
آرزوی خانم سلام
از تأخیر در عرض ارادت که بدلیل مشغله زیاد بوده است عذرخواهی می کنم
شما در سبکهای جدید و قدیم هر دو مهارت دارید
لذت بردم
زنده باد