bg
زمان رفتن
شاعر :‌ حمیدرضا نادری
تاریخ انتشار :‌ 1395/01/26
تعداد نمایش :‌ 410

تو زیر خاک نشستی و من به خاک سیاه

تفاوتی  نکند  این   برای  دنیا ،  آه

 

بگو به من که در آنجا چه می کنی ای عشق

چه می دهند به جای حقوق آخر ماه

 

نشانیت که ندارم چه نامه بنویسم

به دست کس نرسیده است نامه از الله

 

برای دیدنت ای آرزو چه باید کرد

گمان کنم که ندارد به غیر مردن راه

 

بهار می رسد آخر پس از زمستان است

زمان رفتن هرکس فرا رسد ناخواه

 

به گریه های خودم از فراق پابندم

که گریه می شکند قلب آسمان را گاه

تعداد تشویق کننده ها : 0
افرادی که تشویق کرده اند

ثبت نظر

نام شما
ایمیل شما
نظر شما
عبارت امنیتی
لطفا عبارت داخل تصویر را وارد کنید


نظرات کاربران
user
تو زیر خاک نشستی و من به خاک سیاه تفاوتی نکند این برای دنیا، آه --------------------- سلام بر جناب نادری عزیز مصراع نهم(بهار می رسد آخر پس از زمستان است) برای من بسیار زیباست . این مفهوم را بسیار دوست دارم .(یعنی روز بد را باید سپری کرد تا به روز خوب رسید ...-امیدوارم با آنچه در ذهنِ شما بوده مطابقت داشته باشد-) فکر می کنم اگر(آخر) به (اما) تغییر کند، رسا تر می شود... بر بنده خواهید بخشید دلتان شاد
پاسخ
0
user
سلام و درود بر شما؛ جناب نادری عزیز، سروده زیبا و لطیفی است. احسنت. آیا "بهار می رسد آخر پس از زمستانت" بوده است؟ در پناه خداوند متعال باشید.
پاسخ
0
user
عزیز گرامی جناب نادری سلام و علیکم. خدا نکند که به خاک سیاه بنشنی شاعر خوش ذوقی چون شما نعمت و سرمایه اید برای جامعه ، زیبا سرودید
پاسخ
0