bg
ای نا رفیق
شاعر :‌ صلاح الدین احمد لواسانی
تاریخ انتشار :‌ 1391/10/05
تعداد نمایش :‌ 103

سلام ای نا رفیق ، پست پیامم داده بودی تا برایت نامه بفرستم نگفتی گوگلی ؟؟…… یا ، مامن ات یاهو ست. نمی بینم دگر روی تو را در صفحه فیس بوک بگو عکست هنوز آنجا همان تصویر خواب آلوست . شنیدم محسن بیچاره را آخر ، خرش کردی؟ بد کردی. شنیدم گفته ای او احمق و هالوست؟ ومن را دیو اکوان خوانده ای در جمع و گفتی این زبل خان صاحب جادوست. تو خود را جا زدی یک دختر زیبا که ارث مادرش بالا تر از پاروست. نزن بر طبل بیدردی نکن با مردمان ، این گونه نامردی بدان آخر حساب کار تو با عقرب و زالوست برو اندی به حال خویشگریان شو از این اعمال خود قدری پشیمان شو بدان درد تو را این بهترین داروست.  

تعداد تشویق کننده ها : 0
افرادی که تشویق کرده اند

ثبت نظر

نام شما
 
ایمیل شما
 
user image
نظر شما
 


نظرات کاربران
user image
امیرخسرو دهلوی
0
0

سلام استفاده از عناصر مدرنی چون گوگل و یاهو...با استفاده از زبانی نسبتا کهنه ناهمگونی در شعر ایجاد کرده در ثانی این شعر یک رجزخوانی و حالگیری خصوصی و شخصی است و قابلیت عرضه در معرض عموم را ندارد.

user image
صلاح الدین احمد لواسانی
0
0

 دیدگاه تازه برای نوشته "ای نا رفیق" نویسنده: امیرخسرو دهلوی

دیدگاه: سلام استفاده از عناصر مدرنی چون گوگل و یاهو...

با استفاده از زبانی نسبتا کهنه ناهمگونی در شعر ایجاد کرده

در ثانی این شعر یک رجزخوانی و حالگیری خصوصی و شخصی است و قابلیت عرضه در معرض عموم را ندارد.

user image
صلاح الدین احمد لواسانی
0
0

من دیدگاه شما را در میلیم دریافت کردم و اینجا بازنوشتم. ازنگاه من ،این نظر واجد هیچ توهین و گفته ناشایسته ای نبود . اما پاسخ: شعر،قصه،موسیقی ، نقاشی،یاهر چیز دیگر که منتقل کننده بیان حس،تفکر، اندیشه و نظری باشند یک مدیوم  هستند .......یک ابزاربرای انتقال .......ابزارهای صنعتی وجود دارند که اگر یک میلیونعدد ازآنهارا باهم مقایسه کنید اپسیلونی باهم تفاوت ندارند..... اماابزار دست ساختی هم  وجود دارد  که اگر هزارتایانهارا کنارهمبگذارید دوتاشون مثل هم نیستن دقیقا" ..... درصنعت ابزار و مدیوم ها  مهم هستد و باید مراقب استاندارد ها بود.  اما دراحساسات ابزار دقیق مفهوم ندارد .نمی گویم نبایدچهارچوب داشت بلکه می گویم این قواعد نباید چوبین باشند تا مانند پای استدلال یان گردد...... اما بعد  این شعر  شخصی نیست.بیان یک ناهنجاری روانی است دراینترنت. نود  درصد آدم هایی که دراینترنت هستند  واقعی نیستند ....شبهی بزک شده ازحقیقت انسانهایی هستند . که تلاش می کنند پشت یک نقاب بنام نیک نیم وآواتار پنهان شوند . شما امیرخسرو دهلوی هستید ؟ واقعا  هستید؟ چه چیزی را پشت این نام پنهان می کنید ؟ من صلاح الدین احمد لواسانی هستم . عکسم همین است که می بینید.اگر در گوگل سرچم کنید تا اندازه ومدل شلوارکی را که زیر لباسم می پوشم می توانید بیابید......... نه کمتر از  انچه میگویم، نه بیشتر.....  این شعربیان یک حقیقت است. لازمه بیان آن همین زبان است که  اختیارکردم.این  فهم من است و زاویه من.شماهم حق دارید از زاویه و فهم خود بهآنبنگرید     زاویه فرق نگاه من و تو موقع فهمیدن   و تفاهم یعنی کاهش دامنه، زاویه ها با لبخند پیروز باشید

user image
امیرخسرو دهلوی
1
0

سلام جناب لواسانی و تشکر از شما به خاطر وسعت دید و سعه صدرتان و بازتعریفتان از توهین و اخلاق.البته شما در اینجا تازه واردید و اصولا بنده هر نقدی زیر هر شعری بگذارم دوستان تعبیر به توهین و بداخلاقی می کنند.البته در مورد شما به دلیل آنکه تازه وارد بودید خواستند با اینکار کمی سایت را بزک کنند تا در بدو ورود دلخور نشوید و ترک دوستانمان نکنید... و اما در رابطه با فرمایش شما.استدلال شما را در دنیای واقع می پذیرم اما شما به عنوان شاعر وظیفه دارید آینه ی دنیای واقع باشید با زاویه دید خود و تعابیری شاعرانه.اگر قرار باشد چیزی را که واقع است همان گونه نشان دهیم چرا شعر بگوییم؟عکس بگیریم بهتر است.عرض من آن است که اینگونه ناهنجاری را آینه وار منعکس کردن پهلو به پهلوی هزل می زند و شما به عنوان فردی سابقه دار در زمینه شعر به صلاحتان نمی دانم به سمت هزل سرایی بروید. خاصیت اینترنت نیز این است که همه انسان هایی مجازی هستند مگر کسی خودش اصرار داشته باشد که هویت مجازی و واقعیش یکی شود.عده ای این خاصیت اینترنت را می پسندند و عده ای خیر.در نتیجه شما می شوید احمد لواسانی و بنده می شوم امیرخسرو دهلوی..... امیدوارم خاستگاه نظر پیشین را به روشنی برای شما بیان کرده باشم. ممنون از شما

user image
صلاح الدین احمد لواسانی
1
0

ممنون از  تعاریفتان . هرچند د وستان  می دانند  من  اهل  تعارف نیستنم . نه با  خودم  و نه با  دیگران .من نه استادم آنچنان برخی خطابم میکنند ، نه آنقدر  نو رسته و تازهکه ندانم چه میگویمو چه می  نویسم. مزوج  شماره  ده که ذیل مطلب قبلی نوشتمف  حاکی ازنوع نگاه من به زندگی  و  هستی   است .من نه خودم را شاعرمیدانم و نه تلاشی دارم در  جهت  شاعر شدن. البته این به  آن معنا نیست که شعررا نمی شناسم یا  شاعررا . بلکه خود خواسته  تمایلی به  پوشیدن این  قبا ندارم. نه اهل استفاده ازمفهوم جعلی اختیارات شاعر برای کتمان  نقایص  شعرم و نه ازتبار مکتب گرایان چوبین پای جزمی .  من شعررا  بیان  حسی تراوشات ذهنی و قلبی  میدانم .پیرایه را  بد نمی دانم برای سرودن ،اما  مقدم بر مفهوم و بیان  حس  نیز  نمی انگارم . عناصرنو وقالب های  کهنه تعاریف نسبی هستند .و برای من اساسا منشاء ومنبع اثرنیستند. بلکه ابزارک هستند . ذهن من ،  شما  و دیگر دوستان است  که تصمیم میگرد ازچه ابزاری   استفاده کند و عموما اگر شعرخلص باشد خیلی هم بر این تصمیم گیری خود ما  تاثیر گذار نیستیم. اما درمورد  هزل: من عاشقهزل  هستم . هیچ نقصان شخصیتی هم در مبادرت به این کارنمیبینم..گاهی انسان هات ظرفیت  شنیدن  نقد را ندارند . خب هزل  اصلا" بوجود آمده برای همین درمورد عکس گرفتن هم با شما  مخالفتی ندارم. چون بعضی وقتها فکر میکنم.  باید  عکس بگیرم برای گفتن مفهومی..... پس دوربینم را برمیدارم و  عکس  میگیرم. بی اندکی تردید از نتیجه کار . و اما درموردخواص اینترنتو شخصیت مجازی حداقل در  حال حاضرآزاد ترین  سرزمین برای زیست بشرهمین  دنیای مجازی است و  همانگونه  که فرمودید هرکس  مخیر است روش   خود را  بکارببندد. آنچه من عرض کردم  مغایراین آزادی یا مخل آن نیست.....فقط  مثالی بود برای آنکه اشاره  کنم. این شعر قابل  تعمیم به  بسیاری  از  این شخصیتهای موجود در این فضاست.  و یک مفهوم  عمومی است ،نه بیان یک ماجرای شخصی. و اشاره به خودم بعنوان یک فرد  حقیقی  دراین  دنیا ،بیان  این مطلب است که من درهمه حال  آماده  پذیرش نتیجه و حاصل عملکردم هستم. و کاملا  پاسخگو.  

user image
امیرخسرو دهلوی(پاسخ به نظر صلاح الدین احمد لواسانی )
1
0

هر چند دیدگاهتان را در مورد هزل سلیقه ای و شخصی می دانم اما برایم بسیار محترم است.ظاهرا دیدگاهمان تنافری با هم ندارد و صرفا اختلاف سلیقه است.ممنون از توضیحتان

user image
رعنا امیریان
1
0

آقاي لواساني بزرگوار به نظر بنده عالي نوشته ايد پاينده باشيد

user image
صلاح الدین احمد لواسانی
0
0

ممنون ازشما

user image
اکبر شیرازی
1
0

سلام بر استادی که حاشا می کندش

آن وقت به من نسبتی می دهد که در من نیست !!!!

آقا خیلی جالب توضیح دادید این دنیای مجازی را

واقعا همینطوریه

خیلیا هر دو هستند یعنی یکجا واقعی یکجا غیرواقعی که به اقتضای زمان و مطالب در هر دو حضور دارند :)

سربلند و شاد باشید قربان