بنام نگارگرعشق..............

 >>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> 

 سحرگهان که سُرودم تو رابه شوق ارادت

 خوشا شمیم حضورت، خوشا نسیم اِجابت

 درآرزوی رسیدن به دَرگهت نتوانم

 نریزم اشک چوباران، زِ دیده های ندامت

 توگفته ای بپذیری هرآنکه سوی تو آید

 منی که غرق گناهم، خوشم به بانگ سلامت

 به معرفت نرسیدم ،مگر دوگانه ی صبحی

 که برقنوت نیازم، گشوده ای درِ رحمت

 پگاه صبح وچنین، مستِ ازطراوتِ هستی

 سِزد که سرنشناسم ،زِ پا زِ لطف عبادت

 به ذات پاک توسوگند مست شورحضورم

 خوشم چنان که فارغم از،روزِحشر وحسابت

 تنور سینه ی من داغ تر زِآتشِ  طوراست

 چه باکم اَرکه بسوزد، زِشعله های حجابت

 توشاعری خودِ شعری،چه خوانمت که هنرهات

 تمام مژده ی وصلندو، آیه های هدایت

 به صبح مستی «دیوانه »شک مکن که یقینش

 کمال گیردو، دورش کند زِ دیده ی غفلت

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> 

«دیوانه»