خوشا گیلان و صبح باصفایش
ونور پاک ایزد در هوایش
چنان خورشیدپرمهرودل افروز
میان آسمان باشد سرایش
نشسته بر سر کوه سماموس
فرانک با مناجات و دعایش
هزاران بوتۀ گلهای. زیبا
کنار چشمه ها و رودهایش
و جای پای میش و قوچ وحشی
میان کوه ها و دره هایش
روان شد رود پر آب سفیدآب
میان خاک پاک دشت هایش
اگرفرموده حافظ، بی مثال است،
زمین پاک شیراز و هوایش،
ازیرا او ندیده سرزمینی
چو خاک پاک گیلان و صفایش