یک لحظه اِشارتَت مرا کافی بود تا دفترِ شعرم زِ تو لبریز شود لبخند زدی و اِی وایِ دلَم من، بوسه، لبَت، .... چگونه پرهیز شود؟! ✍ شیما رحمانی ۲۰/اردیبهشت/۱۴۰۴