سرکارخانم بهروزی بانوی گرامی، سلام علیکم. .................................. شهادتِ بانوی دوعالم، دختِ پیامبر ختمی مرتبت، زهرای مرضیه(صلوات الله علیه) برشما تسلیت باد. وامّا:..سرایندگانِ قدیمی تر معتقد بودند که (دوبیتی)وزن وقالبِ مخصوص به خودش رادارد..وغیرازین رابایدفقط گفت(دوبیت)..امروزه خیلی ازقواعد رارعایت نمی کنند وبسیاری براین عقیده اند که هرچهارمصرعی راکه مصرعِ اول، دوم وچهارم...هم قافیه باشند می توان (دوبیتی )خواندولی یک مسئله که باید بیشترمدِّنظرباشد اینکه ،مصارع حتماً باید باهجای کوتاه آغازشوندواین بزرگترین تفاوتِ دوبیتی ورباعی ست که حتماً هجای شروع کننده ی مصرع باید (بلند)باشد. دراین دوبیت،شما فقط این قاعده رادرمصرعِ سوم رعایت کرده اید ...بادرنظرگرفتنِ اینکه(تو)را به مقضا، هم می توان بلند شمردوهم کوتاه...بنابراین می شود مصرع اول وسوم راهم باهجای کوتاه شروع شده، به حساب اورد ولی (با) درمصرع دوم رادیگر کاریش نمی توان نمود و(هجای (بلند)ست...ببخشید بانو...حق یارتان بادانشاءا...........

سپاس استاد شیخی مهر آبادی