71- غفلت جوانی

*

تا جوانی بیشتر

غافل از سود و زیانی بیشتر

گاه سودت را زیان بینی زیان خویش سود

سعی کن خودسر نمانی بیشتر

در زمانی بیشتر

*

72-صدای زندگی

*

این صدای زندگی

می کنـد مــا را گـدای زنـدگی

گاهگاهی پـای نوزادت ببـوس و نـاز کـن!

چونکه خواهد سوخت پای زندگی

لا به لای  زندگی

ب

*

73- حسرت به خاک

*

هر کسی را عیب هست

خود هم این را دانی ای زیبا پرست

پس بُوَد پنهان بـه زیـرِ پرده ی شهوت عیوب

آنکه دل در حسرتی بر خاک بست

روح را درهم شکست

*

74- عشق مجازی عصر اینترنت

*

هر که چون فرهاد شد

لذتّ ِ شیـریـنِ او بــر بــاد شد

یک نفر نه پول و شغلی داشت نه کاشانه ای

عصر عاشق بر زنی شیّاد شد

تـا سحـر معتاد شد

*

75- آفتاب

*

باش مثل آفتاب

بر غنی و مستحق یکسان بتاب

گاه دنیـایی عوض گـردیـده از پنـدارها

در نهایت بوده گلزاری سراب

یا سرابی غرق آب

*

76- خستگی

*

بوده هر جا خستگی

ارمغان آورده از وابستگی

خسته از کار و تلاش اندر معاش خود مباش

ابر و مه در حالت پیوستگی

دارد آب رستگی

*

77- آبرو

*

عشق مَردش بیشتر

مرد هم غیرت نَوَردش بیشتر

آبرو چون گل، هوس مانند بادِ خشک لیک،

هر که بادش بیش دردش بیشتر

برگِ زردش بیشتر

*

78- حرف و عمل

*

من ندیدم در تنت

پیشِ حق نازکتر از مو گردنت

بر غرورِ خویش نازی مثلِ یک گردن کلفت

نیست بر میدان، عمل آوردنت

جای صحبت کردنت

*

79- اهل درد

*

می ستای آن مرد را

کو شناسد اهل عشق و درد را

باغبان، آنکس بوَد که موقع ِ فصل بهار

سبز بارد برگهای زرد را

غنچه ی دلسرد را

*

80- انرژی درون

*

از برون تخمی شکست

دربِ آسایش به یک جاندار بست

لیک تخمی دیگر از داخل شکست و هست داد

گر انرژی از درون آید به دست

زندگی آورده است

*