(1)
هر چه زمان می رود
از تو کمی تاب و توان می رود
سنّ تو بگذشت چو از مرحله ی شصت سال
صورتِ زیبای جوان می رود
شوقِ روان می رود
*
(2)
تا که جوانی بکوش
در پیِ هر سود و زیانی بکوش
سود بیفزای و زیان از تن و از روح شوی
خواهی اگر زنده بمانی بکوش
بهر جهانی بکوش
