بیا فرصت تمام است و مرا از دست خواهی داد کمی بنشین کنار من , که روحم شد زتن آزاد من آن شعرم که ناخوانده ، به پایان آمدم از غم مرا بنشان به لبهایت ، بخوانم هر چه بادا باد