کارِ من و دل نمادِ رسوایی شد

زان لحظه که در میکده مستم کردند                 با رویِ نگار، مِی پرستم کردند

چون عاشقی و جنونِ من را دیدند                     با نامِ نگار پای بستم کردند

++++

عشقِ من و آن رویِ نکو، افسانه ست                 کارِ دل ما و این سبو افسانه ست

من مانده ام و یک دل و این دلبرها                    دیوانه شدم، باز بگو افسانه ست

++++

دل در پیِ یار، غرقِ شیدایی شد             دیوانگی ام، حاصلِ رسوایی شد

در شهرِ جنون، خمار و مست و زارم                 کارِ من و دل عجب تماشایی شد

++++

وقتی که دلم غریقِ شیدایی شد             وَ حاصلِ کارِ هم تماشایی شد

می گفت ظریفی به زبانِ دیگر               کارِ من و دل نمادِ رسوایی شد

محمدعلی برزنونی، سارایوو، پنج شنبه 28 فروردین 93