درود بر شما جناب حاج محمدی

قربان همانطور که اشاره شده بود نیازی به نگرانی از طرف شما نبود . مطابق نظر شما عمل خواهد شد .

نظرات شما کارشناسی و حرف شما برای ما دلیل است

زنده باشید - در خدمت شما هستیم

سلام و عرض ادب جناب آقای حاج محمدی عزیز

شما استاد بنده هستید و من خیلی حقیر تر از آن چیزی هستم که بخواهم زبان درازی کنم ،مثل اینکه بیانات من نسبت به این موضوع قابل قبول نبوده

باشد ادعایی نمی کنم اما این منصفانه نیست آقای حاج محمدی عزیز من جای دختر شما هستم و از همینجا از شما و از همه ی همکارنتون عذر خواهی میکنم که مرتکب به چنین اشتباه بزرگی شدم و امیدوارم مرا ببخشید

این را هم بگویم: من چند ماهی هست که به سمت شعر خوانی و شعر گفتن سوق پیدا کرده ام و سروده های من تمامش دیشب به خاکستر تبدیل شد و این باعث شد تا با حال بسیار بدی به بیمارستان منتقل شوم اما باز هم عیبی ندارد

من به اشتباه خود پی بردم… از جناب آقای شیخی عزیزم از صمیم قلبم عذرخواهی میکنم و شاعر مهربان جناب آقای مهدی نژاد هاشمی و همچنین جناب آقای شیرازی و جناب آقای حاج محمدی.

در پناه حق

دوستان عزیز واهالی محترم کلبه،سلام علیکم.چندی پیش سرکارخانم فراهانی رابنده به جنا ب شیرازی معرفی کردم.که ازین بابت باید ازایشان عذرخواهی کنم.چون به هیچ وجه کارایشان راتا یید که نمی کنم هیچ،بلکه محکوم هم می کنم .عرایض بنده نیز به هیچ وجه ،دِفاع ازایشان تلّقی نشود.ولی برخلاف فرمایش جناب آقای حاج محمدی،این خانم شاعرند امّا مبتدی ودرحالِ فراگیری(هرچند که بازهم تکیه اکید دارم برزشتی کارابشان) ،ولی آنچه ایشان ازمسؤلین سایت خواسته اند به نظرمن،تااندازه ای تندروی ست.همین که دسترسی ایشان به سایت مسدود شودوهمین که ایشان متوجه کارِ اشتباهِ خود شده واظهارِ ندامت می کنند.عقل وایمان،.. برخورد منطقی وتوام بارافت را می طلبد.آیا ماهمگی (با رجوع به وجدان) می توانیم ادعّا بکنیم که هیچگاه وبه هیچ شکلی درزندگی خود مرتکبِ اشتباه نشده ایم.که اگرچنین باشد اینجا همان مدینه ی فاضله است.گذشت درزندگی (مطابق بانّصِ صریح آیات ِ قرآن ،احادیث وروایات ِ دین مبین اسلام)سفارش اکید دارد.بخصوص باجوانهاکه شاید انتظاراتِ بیشتری دارند.بنده بعد ازنزدیک به یک سال فعّالیت (اگرنه چنان موفق)دراین سایت ،خودرادرمقامی نمی دانم که برای دیگران،شرط بگذارم.ولی خواهشم این است که دراین گونه مواردازخود گذشتگی بیشتری به خرج بدهیم (اگرچه دربرخوردِ بایک کارِ صددرصد اشتباه)وباعث نشویم که خدای ناکرده ،پیش آمدنِ موقعیتی بدتری راشاهد باشیم.دوستان،... بشر(نه جایزالخطا)که ممکن الخطاست،وبرای هرکسی دربُرهه ای ممکن است اتفاق بیفتد(به شکلی دیگروشدّت وضعفی متفاوت).بیایید (همنطورکه تاکید شده است)به هنگام عصبّانیت،ازگرفتن بعضی تصمیم ها،که ممکن است پی آمدهای شدید تری داشته باشدخودداری کنیم.دوستانه خواهش می کنم ....بگذرید تاخدا هم ازما بگذرد .والسلام....

در ماجرای پیش آمده – که  چند شعر دیگری را به نام خود عرضه کرده اند – دارد بیش از حد حساسیت نشان داده می شود انگار قتل نفس شده است.جالب آن که آقای ابراهیم حاج محمدی مدعی شدند که« اگر شاعر بود اقدام به این کار وقیحانه نمی کرد» آقای حاج محمدی احتمالا در جریان سرقات شعر قرار ندارند تا به یاد بیاورند که بزرگ ترین سرقات شعر یا « انتحال» توسط شاعران انجام شده است.به یاد می آورم که چند سال پیش آقای دکتر محمد روشن مقاله مبسوطی با همین عنوان منتشر کرده بودند و شواهد بسیاری از بزرگان شعر نشان دادبودند که همین کار «وقیحانه» را مرتکب شده بودند.همه هم شاعر بودن و ار شاعران بنام.

راه دور نرویم و از ندیده ها سخن نگوییم . دقیقا در همین پنجاه سال پیش ، یکی از شاعران بسیار استاد و اهل عرفان ، که در جلساتی نشست های مکرر داشتیم و سروده های خود را برای ایشان – که پیر و استاد ما بود-می خواندیم و منتظر بذل عنایت ایشان به یک «بد نبود» می ماندیم.و گاهی ما را به شنیدن غزلی از خودشان مفتحر می کردند.یکی از همنشست های ماکه نمایندگی چند مچله تهران را داشت اشعار او را برای چاپ می فرستاد .این شخص چنان شهرتی به هم رساند که نیما یوشیج به دیدارش شتافت و عکس یادگاری گرفت.اما....همین استاد شعر و عرفان ، از مجموع غزلیاتی که برای چاپ فرستاده بود، 60 غزل را از  حزین لاهیحی برداشته بود !. کاشف این سرقت هم دانشجویی بنام «محمدرضاشفیعی کدکنی(م.سرشک)» بود.

به دنباله ماجرا نمی پردازم که مفصل است و خارج از مقوله «انتحال». می خواهم بگویم :

جایی که عقاب پر بریزد / از پشه ناتوان چه خیزد.

این طفلک  جوان بود و بی تجربه و با علنی شدن جریان و حساسیت پذیری در این شرایط سنی ، قوی ترین ضربه روانی بر او وارد شده است.چه تنبیهی بالاتر از شرمندگی او؟هر نوع فشار بیشتر دور از انصاف و حقیقت بینی است.او را نباید با خشونت راند.چرا شمشیر به دست گرفته اید.هدایتش کنید.او را باید نگاهداشت ولو به قیمت دلخوری کسانی دیگرشود.و این امر به هیجوجه دال بر حمایت و تشویق و تشجیع به ارتحال نیست بلکه رها نکردن مجرم است.تازه اگر این عمل را جرم بدانیم ،که خطا بود و ، خطا را باید عفو کرد. 

آقای شیرازی عزیز

من پیشتهاد حذف کل صورت مساله را کردم - چرا متن پیشنهادی مرا برداشتید؟ عین همان پیشنهاد رامجددا وارد می کنم:

======

دوست عزیز آقای شیرازی گرامی.

پیشنهاد می کنم تمامی این مطالب را از این سایت حذف کنید . به هیچوجه کار درستی نیست که چنین سابقه ای از ایشان برای سنوات آینده باقی بماند.اکیدا مفتقد به حذف هستم.گفتنی ها گفته شد و دیگر لزومی به ادامه و ابقای موضوع نیست.