بنام نگارگرعشق..........

.................................................

پنــجه پنـجه جـای خون، دیوارهـا دیوارهـا

غصـّه غصـّه روی هـم، خروارهاخروارها

قصـّه قصـّه،نقـلِ تاریخی که مَملو ازغرور

واژه واژه، ماجــرای نو به نو، پیـــکارهـا

پُشـــته پُشـــته، دردهـا ودردهـا و، دردهــا

کُشـته کُشته بی سـران،سـردارها سـردارها

گــلّه گــلّه ، دربیــابانـهای غفـلت درچَـــرا

بی چِـرایی ها زِگـرگ و،چـاه وازدربارهـا

کِشـته کِشـته بـذرشـهوت،درکویرســینه ها

هِشـته هشـته ،ازحـرامی هـای در،انبـارها

بسـته بسـته ،چشـم هـا وگوشـهای بر یقین

دلســـپرده ، برفــریبِ خُفتـــه دربازارهــا

شُســته وناشَســته از، آلودگیـــها دست هـا

درکنـارسُــفره ای رنگین ســحر، افطـارها

تاغـــزالانِ غـــزل راهــم ، به دارآویختـند

صحنه گــردانی نماینـد اینچنین،کفتــارهـا

عشق را،درمســلخِ نامـردُمی ها کُشــته اند

بوی نفرت می دهـد دلهـا، چنان مـُردارها

درخـزان جامانده گویا، سبزی سَرو وسَمن

شوق خواندن نیست برمُرغان،میان خارها

خفتــگان رامی توان بیـــداربنمودن ، ولی

چاره چون بایـد نمودن، خواب برهُشیارها

این بُوَد، کـــارمن وتو،ماشــما،ایشــان همه

مـــرگ برماوشــماهــا، باچنین کـــِردارهـا

تابه کِی دربنـدِشِـــرک وکِبروکفرو،کینه ها

بی خیــالِ معـــرفت ،اِصـــرارِ براِنکـارها

عاقلان گـر،درطریق مصلحت گُم گشته اند

می دهـد(دیوانـه ای)،گاهی چنین اخطارها

داسـتانِ مرگِ انســانیّت است این، زندگی

آدمی، کِــی می رَهــدازبنــدِ این ، اِدبارهـا

.................................................

«دیوانه»