این است غزلِ (ایلِ عاشقان)که بنده به تاریخِ 4 / 1 1 / 3 9 ،سروده ام...

وجناب استادحاکی عزیز...بااقتفای زیبای خود...به آن زینت بخشیدند.......

..........................................................................................

بنام نگارگرعشق.............

...............................................................

صحبت از، شـیرین شدو فرهـاد، دل فریـادکرد

کـامِ شــــــیرین، تلخ ازین بیـداد بر، فرهـادکرد

دَرسرای عـافیت، جایی برین افسـانـه نیست

کـاش می شـــد، قصّه هـارا، ارقفس آزادکرد

با زمستانی،که میلِ رفتنش زین خانه نیست

می شودآیـا، دَمی هم ،ازبهــــــــــاران یـادکرد

طبــــعِ بـارانیِ مـارا، رَه بـه دریـا بســـــته انـد

واژه هـای شـــــــعرمن، فریـادازین بیـــدادکرد

تشـــــــنگان، تصویرِ دریـــــارا، زِخـاطربُرده انـد

درکویرِ دل، نشــــایـد صحبت از، شِمشـادکرد

گـاه چون شبنم،سحرگاهان بـه همراهِ نسیم

کـاش می شـــد، بـاغبـانِ خُفته را،اِرشـادکرد

اُف برین دیوارِ بـدبُنیـادِ حـاشــــــــــــــابـاد، اُف

مرگ بـادش هرکــــه این، دیوارِ بـد، بُنیـادکرد

رســــــــــمِ ایلِ عـاشقـان، بربی وفـائیهـانبود

بـا وفـا، گاهی شود(دیوانـه)ای را، شـادکرد

............................................................

(دیوانه)4 / 1 1 / 3 9