درود بر جناب کرمی عزیز شعر معنا گرا و بسیار زیبائی سرودید دستمریزاد خواندم و لذت بردم سپااااااااس به نظرم میرسه که برخی از ابیات نیاز به ویرایش وزنی دارد براتون آرزوی سلامتی و شادکامی دارم قلمتان نویسا

سلام بر شما حناب کرمی عزیز زیبا سروده اید . بر قرار و سلامت باشید

جناب استاد کرمی عزیز و بزرگوار سلام و علیکم . با محتوا ،زیبا ،دلچسب و روح نوازسروده اید برقرار باشید.

جناب آقای کرمی عزیز، سلام علیکم. .................................................... خحسته نباشید بزرگوار........مضامین بسیار زیبا ودلنشین هستند...ولی همانطور که جناب بزرگ نیای عزیزفرمودند......بعضی مصارع....احتیاج دارند به نگاهی دوباره.....مثلِ مصرعِ پنج/////هفت......نُه...یازده...هفده...و و و .ببخشید بربنده .....موفق باشید

سلام و درود بر شما؛ جناب کرمی عزیز، سروده زیبا و پرباری است. احسنت. در پناه حق باشید.

دوست گرامی استاد کرمی عزیز . سروده ای است بی نیاز از تعریف و تمجید . در این اواخر سروده های نابی از شما می خوانیم. نمی دانم چرا درسروده هایی که بر وزن مجتث (مثمن مخبون محذوف )می سرایید گاها چند تایی خارج از روانی و یا خارج از وزن آورده می شود. یکی از دلایلی که شمس قیس رازی در کتاب المعجم فی معاییر اشعارالعجم برای ضرورت دانستن علم عروض ذکر کرده است تشخیص وزن شعر می باشد که اگر مصراعی خارج از معیاری باشد که انتخاب گردیده است ، با استدلال ، علت خارج بودن را می توان نشان داد.البته کسانی که بر وزن شعر تسلط دارند بدون نیاز به عروض ، بلافاصله تشخیص می دهند که در کجای شعر اشتباه وجود دارد.مثال روشن چنین کسانی ، استاد شیخی است که بدون توسل به استدلال عروضی و و نیاز به تقطیع اشکال موجود در وزن را متوجه می شوند و نیازی به تقطیع ندارند . البته چرائی اشتباه وزن را شخص عروضی با تقطیع خواهد گفت که در کدام رکن و کدام هجا ، اشتباه رخ داده است. من معمولا ایراد وزنی را با ذکر تقطیع هجایی آن مصراع یاد آور می شوم تا بهتر بتوانند علت نادرست بودن را بدانند. این شعر زیبای شما - «حس مشترک» - بر وزن عروضی = ل – ل - ل ل - - ل – ل – ل ل – ( - -) برابر عروض سنتی و جدید، چنین است: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (فع لن) البته تقطیع هجای شعر ، یکی است فقط در عروض علمی چهار هجایی جدا می کنند که در نتیجه چنین افاعیلی به دست می آید. یاد آور می شوم که در عروض علمی اعتقادی به نام گذاری وزن حاصله ی جدید ، نیست . با توجه به این نکات در مصاریعی که استاد شیخی و استاد بزرگ نیا یاد آور شدند – تقطیع مصاریع یاد شده ، برابرتقطیع وزن شعر نیست. و جالب آنکه بدون ذکر علت ناموزون بودن مصاریع ، دریافتید که ایراد در کجاست و آن را رفع نمودید.دو نکته را لازم می دانم یاد آور شوم: در مصراع 9 (کتاب قصه ما از وسط ورق خورده) ابرادی نیست و احتمالا اشاره استاد بر شماره 15 بود(بچرخ حس مشترکی در نیاز پیدا کن)که شما آن را به نحو درستی اصلاح کردید.و شماره 25 هم که یاد آوری نشد و شما ایضا آن را اصلاح فرمودید نکته دیگر آن که شماره 7 درست تجدید نظر نشده است . در «درخت خشک رسیده به آخر خط» یک هجای بلند و یک هجای کوتاهِ ، از وزن کم دارد «درخت خشک رسیده به " - ل " آخر خط». در اصلاحیه شما نیز«درخت پیر(ی) " ل - " که رسید (د) به آخر خط» هجای بلند «ی» و کوتاه «د» مازاد بر وزن و یک هجای کوتاه و یک هجای بلند " ل - " کم دارد. استاد بزرگ نیا نظر اصلاحی خوبی دادند:«درخت پیر که دیگر رسیده آخر خط». ار جمله خصایص نیکویی که در شماست همین نظر طلبی های مستند شما است که در کمتر شاعری می توان سراغ داشت.همچنان شما را – جناب کرمی عزیز- می ستاییم و ارج می نهیم.

سلام جناب استاد حاکی عزیز از لطف و محبت جنابعالی و توضیحات مفصل و مفیدی که ارائه فرمودید بی نهایت متشکرم . بارها عرض کرده ام بنده هیچگونه تخصص و تحصیلات و مطالعاتی در خصوص وزن و عروض و قافیه و مباحثی از این دست نداشته ام و سروده هایم را اگر بتوان نام شعر بر آنها نهاد تنها با اتکا به حس شخصی و تاثیراتی که از خواندن اشعار بزرگان شعر و ادب گرفته ام می سرایم و این سرایش هم ، حداکثر از 3-4 سال پیش به این سو به صورت جدی شروع شده است ، لذا تا به مرحله ای که استاد شیخی عزیز و حضرتعالی در تشخیص آنی و خودکار وزن رسیده اید ، برسم به زمان و زمینه های بسیاری نیازمندم . در حال حاضر همینکه خداوند نعمت همجواری مجازی با جنابعالی و عزیزان دیگر را به بنده عنایت فرموده بسیار شاکرم و امیدوارم بتوانم از این غنیمت و فرصت به نحو شایسته ای بهره مند شوم. سلامتی و سربلندی جنابعالی و سایر دوستان ادیب و ادب شناس را از خداوند منان خواهانم.